zaterdag, maart 31, 2007

The Dreamstealers live in TROS Muziekcafé

Zaterdag 7 april zijn The Dreamstealers live in TROS Muziekcafé.
De uitzending is van 16.00 tot 18.00 uur op Radio 2 te beluisteren.
Zita Swoon treedt ook op in deze uitzending.

Je bent van harte welkom om de live-uitzending op zaterdagmiddag bij te wonen in Studio Plantage aan de Plantage Kerklaan 36 in Amsterdam (naast de hoofdingang van Artis). De studio is open voor publiek vanaf 15.30 uur.

Zinger



Ik zing ook wel eens.
www.myspace.com/greendreamonline
kies: Tramp

donderdag, maart 29, 2007

maandag, maart 26, 2007

Toelichting recensie jazzfilm !!! (zie eerder op deze site)

Sinds de plaatsing van de recensie over mijn jazzfilm “Coen van Dam, wie is dat nu weer?” word ik overladen met minder aangename mails. Velen geloven dat de film niet bestaat. Ik voel me verplicht hier het een en ander over uit te leggen.

Allereerst de film bestaat wel degelijk. Hij is alleen door een financiële tegenvaller nog niet in productie gegaan.
Wel zijn er, en dat heeft de verwarring over deze film gebracht, enkele namen verwisseld in de recensie. Zo speelt niet Carice van Houten de belangrijke bijrol maar Monique Bos. En zijn de namen van editor Job ter Burg en production-designer Wilbert van Dorp gebruikt om bepaalde instanties er van te overtuigen dat het hier om een serieus product gaat.

Verder is de recensie precies weergegeven zoals deze verscheen in een bijlage van het NRC.

Wel was er eerder sprake van dat Arnon Grunberg de rol van Coen van Dam op zich zou nemen. Grunberg zag hiermee zijn jongensdroom in vervulling gaan. Later heeft hij om persoonlijke redenen de opdracht moeten laten vallen. De tweede optie was dat ik zelf de rol van Coen van Dam zou spelen. Dat had natuurlijk zo zijn nadelen maar ook zijn voordelen. Het grote voordeel was dat ik zelf piano speel en bij Arnon hadden we nog veel werk gehad om te doen overkomen dat hij de piano echt bespeelde. Arnon was wel bereid om voor enkele shots een paar stukjes in te studeren. Daarbij zou ik hem dan geholpen hebben.

Hopende hiermee aan iedereen voldoende uitleg te hebben gegeven blijf ik uiteraard de aangewezen persoon om alle vragen te beantwoorden hieromtrent.

Vriendelijke groeten,

Coen van Dam

Goedemorgen !

RECENSIE NIEUWSTE JAZZFILM

Coen van Dam op de filmset


Filmcritici verdeeld over “Coen van Dam, wie is dat nu weer?”
VENETIE - De buitenlandse vakbladen hebben zaterdag gemengd positief geoordeeld over de nieuwe film “Coen van Dam, wie is dat nu weer?” De productie beleefde vrijdagavond zijn wereldpremière op het Filmfestival van Venetië. Carice van Houten vertolkt de bijrol van een vrouw die een relatie begint met een jazzpianist (gespeeld door Coen van Dam zelf).

Variety en Hollywood Reporter, twee grote Amerikaanse vakbladen, zijn redelijk enthousiast over “Coen van Dam, wie is dat nu weer?” „Van Houten speelt de bijrol van haar leven”, stelt Variety. „Van Dams technische kwaliteiten zouden niet werken zonder de chemie tussen haar en haar tegenspeler.” Hollywood Reporter noemt de film „een swingend verhaal dat op bijna alle fronten slaagt.” Het Nederlandse vakmanschap van onder meer editor Job ter Burg en production-designer Wilbert van Dorp wordt nadrukkelijk geprezen.
De niet-Amerikaanse pers is verdeeld over de film. Na de eerste persvoorstelling op het Filmfestival van Venetië kwam het niet tot applaus. Een criticus van de Italiaanse krant Corriere delle Sera noemt “Coen van Dam, wie is dat nu weer?” zaterdag in NRC Handelsblad „een amusante kruising tussen “Grease” en “Pulp Fiction”. Ook de Nederlandse pers is vooralsnog niet wild enthousiast. „De uitwerking van het intrigerende uitgangspunt is weinig inventief”, oordeelt de website van filmblad Preview. „In dramatisch opzicht stelt de film teleur. De personages hebben weinig diepgang.”
Volgens filmblad FilmValley is “Coen van Dam, wie is dat nu weer?” „een vakkundig gemaakte film”, hoewel er „wel wat miscastings tussen de acteurs zitten” en „het drama er bekaaid vanaf komt”. De Filmkrant is vernietigend en spreekt van een „conventioneel biootje”. „Elementen uit goedkope biografietjes passeren de revue, zonder dat van Dam er ook maar iets persoonlijks-subversiefs aan toe kan voegen.”
Ook experts van het Nederlandse Instituut voor Jazzdocumentatie zetten al hun vraagtekens bij de film. „Het is vast allemaal echt gebeurd, maar niet in een half uur”, zei David Barnouw vrijdag in het Radio 1-journaal. „Jazz is het kernwoord. Het had allemaal best iets minder gemogen.” De film geeft volgens het NIOD geen nieuw inzicht in de hedendaagse jazz, wat van Dam wel pretendeert. „Er zit geen psychologische ontwikkeling in de personages. Buitenlanders zullen vooral denken: goh, dat was me daar een hekseketel in Nederland!

vrijdag, maart 23, 2007

maandag, maart 12, 2007

Naar Bethlehem

Treinreizen heb ik altijd al leuk gevonden.
Nu reis ik samen met Arnon Grunberg naar onze tante in Bethlehem.
Arnon leest in mijn verhalenbundel.
Gespannen wacht ik zijn reactie af bij het lezen van dit verhaaltje.
Het gaat over ons in de trein maar ik heb het gisteravond geschreven.
Arnon kijkt maar even op en leest dan weer verder.
Buiten raast de wereld aan me voorbij. Omdat ik het gezellig vind iets te eten in de trein heb ik constant een hongergevoel. Ik heb alleen een fles wijn dus stil ik mijn hongergevoel met het lessen van dorst.
Ik kijk weer even naar Arnon. Hij stopt even met lezen maar houdt zijn ogen gericht op de hoek van deze bladzijde. Nu leest hij weer verder.
Aan het eind van het gangpad zie ik de conducteur komen. Arnon kijkt niet op om te kijken of dat inderdaad zo is. Mooi zo, want in het echt komt hij er nu niet aan.
Ik zit te denken over een soortgelijk verhaal voor Peter R. de Vries.
In augustus gaan Arnon, Peter R. de Vries, zijn broer Peter K. de Vries en ik naar Lotharingen. Ik kan bewust een grove schrijffout maken. Peter R. de Vries zal daarop reageren. Twee zinnen later leest hij dan die reactie.
De trein rijdt station Lotharingen binnen. Arnon kijkt even uit het raam. Hij denkt aan Peter R. de Vries en zijn broer Peter K. Op de terugweg ga ik bij ze op bezoek, denkt Arnon.
“Gaan we op de terugweg nog naar Peter R.& K.?” vraag ik aan Arnon.
“Ja misschien,” zegt hij, “dat lijkt me wel verstandig.”
“Dat is waar,” antwoord ik. “We kunnen die twee maar beter goed te vriend houden.”
Het stille meisje aan de andere kant van het gangpad pakt haar tas uit het rek en gaat de trein verlaten.
“Mooie meid hè?" Zeg ik tegen Arnon
De meid werpt een kwade blik van boven naar mij. Ze heeft me gehoord. Als ze buiten langs ons raam loopt werpt ze dezelfde blik naar ons door het raam. Ironisch geef ik haar een knipoog.
“Nou, zo leuk is ze dus ook weer niet” zeg ik tegen Arnon.
Arnon leest nog steeds in mijn verhalenbundel en beseft dat dit verhaal fantasie is van de werkelijkheid waarin hij zich nu begeeft.
Welke mooie meid? Hoor ik hem denken.

zaterdag, maart 03, 2007

Arnon Grunberg

Het was een geweldige ontmoeting in Luik. We hadden een aangenaam gesprek en ik had twee verhaaltjes van eigen hand bij me waar Arnon een belangrijke rol in speelt. Hij gaat me hierover nog mailen. Inmiddels ben ik zelf met het schrijven van een boek begonnen. Dat is ontstaan in Barcelona. Daar had ik heel wat inspiratie om te schrijven. Wordt vervolgd.